تا سقف دوّار رنگین کمان رنگ رنگ
تا آنجا که خیال پر می کشد
و
رؤیا به لبخند می نشیند
دوستت دارم ...
... تا پر پرواز پرنده
تا ناکجای ناکجا آباد دنیا نام
تا...سهم گله از حوصله تا سحر تنهاییام... دوستت دارم... دوست داشتنت را هم دوست دارم...
شده بعضی وقتا یهو دیگه دوستش نداشته باشی؟
به خودت می گی اصلاً واسه چی دوستش دارم؟
مگه واسم چیکار کرده؟
مگه چی داره که از همه بهتر باشه؟
بعد به خودت می خندی که اصلاً واسه چی اینقدر خودتو اذیت کردی؟
یهو، یه چیزی یادت میاد...
یه چیز ِ خیلی کوچیک....
یه خاطره....
یه حرف....
یه لبخند....
یه نگاه....
و بعد....
همین....
همین کافیه تا به خودت بیای و مطمئن بشی که
نمی تــــــــــونی فراموشــــــش کنی
بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم

یک روز آموزگار از دانش آموزانی که در کلاس بودند،پرسید: